Jak prowadzić ewidencję formuł perfum

Liczy się formuła, którą zrobiłeś pół roku temu i która ci się podobała, a pytanie, na które zapis musi odpowiedzieć, brzmi: czym dokładnie była. Nie obecny plik, który od tamtej pory edytowano, i nie masy docelowe, które nie do końca odpowiadały temu, co trafiło do zlewki. Działający zapis ma trzy części, a arkusz kalkulacyjny przechowuje tylko jedną z nich.

Wersje, nie nadpisywanie

Każda zmiana formuły to nowa wersja, a stara zostaje. Na tym polega cała dyscyplina. W chwili, gdy formułę edytuje się w miejscu, testowana wersja znika, a pamięć, że próba piąta była lepsza od szóstej, nie jest do niczego przypięta. Nazywaj wersje albo je numeruj, ale je zachowuj, razem z tym, co się między nimi zmieniło: jeden wiersz podniesiony, jeden zamieniony, powód, jeśli go znasz. Różnica między dwiema wersjami to najbardziej użyteczne zdanie w perfumiarstwie.

Partie, z prawdziwymi masami

Partia to wersja plus to, co faktycznie odważono, plus data i butelki, z których pochodziło. Dwie partie tej samej wersji mogą pachnieć inaczej, bo surowiec pochodził z innej partii produkcyjnej albo wiersz przelano o jedną dziesiątą; zapis musi zawierać prawdziwe wartości, inaczej różnicy nie da się wyśledzić. Tu należą też daty maceracji, bo partia wąchana po tygodniu i po sześciu to dwie różne rzeczy.

Notatki od razu, nie później

Notatki z wąchania zapisane tego samego wieczoru są warte dziesięciu zapisanych po miesiącu. Trzymaj je przy wersji i przy partii, krótkie, z datą i szczere, także te, które mówią, że było gorzej. Zapis tego, co nie zadziałało, sprawia, że za rok nie popełnisz tego samego błędu.

Drzewo, nie folder

Formuły się rozgałęziają. Baza staje się dwoma kierunkami, jeden zostaje porzucony, drugi znów się dzieli, a rok później zachowana formuła ma rodowód, którego nikt nie zapisał. Folder z plikami tego nie pokaże; drzewo tak, a przywrócenie starej gałęzi sprowadza się do wskazania jej, a nie odtwarzania z pamięci.

Co z tym wszystkim robi pracownia

Z Unlimited PerfuMate zachowuje każdy zapis formuły jako wersję na drzewie: rozgałęź ją, porównaj dowolne dwie, przywróć jedną, a każda partia jest ważona według wersji, z której powstała, i pozostaje do niej przypięta, z własnymi notatkami i datami maceracji. Zapasy i koszty są obok na półce, więc partia wie też, z której butelki pochodził każdy wiersz. Zacznij formułę za darmo.